جاودانه ترین مزخرفی که دیده ام تو بودی

که دستانت بوی گند

لبهایت ، طعم منگ

و چشمانت ، رنگ بَنگ

                           ...  بودن

تو را چگونه بــِسُرایم که کسی اسمت را به تمسخر نگیرد؟

می نویسم عاشقانه بر بال پرستو

  ...که تورا با هیچ مزخرف دیگری عوض نمی کنم

                                                         ای مزخرف!

 ...گاهی تمام کثیفی ها هم می شود که رنگی دیگر بگیرد

مثل رنگ قلمم

 .مثل طعم وبلاگ ِ استفراغ که بوی گند می دهد