به پیوندهای دلم با غم تو آشنایم ...

چه جشن هایی که در تاریکی اتاقم با بالشم گرفتم با یادت

اما

تو و دیگری در یادت ...

طعم پنیر فاسد می دهد لبهایت ، که با خمیر سوخته ی چهره ات ،

نشخوار می کند همان شتری که جای من را گرفت ....