نمک چـهره ات را با هـیچ ٬ بامـزه ای عوض نمی کنم ..

.. ولی تعـجـب می کـنم ٬ این چـهره چه لـب شیرینی دارد !!

آهسته آهسته ٬ کـج می شوی در زاویه چـشمانم ٬

دستانت ٬ بـهانه ای می شود که قـرار را به فـرار ترجـیح دهم ...

و چه حسودند این پرندگان ِ بی حـیا

اما من و تو

بر فـراز آنـها

به زمین مُــرده لـبخـند میزنیم ...

نفس هایت ٬ موسیقی جاودان عشق را به لجن کشیده...

نفس نکش تا ٬ بتهوون های عاشقی ٬ نُتها را فراموش نکنند.

چه قدر ارزش ِ چشمهایت را ٬ با هرزگی ٬ مجانی کردی .. که خودت هم فروشی شدی!

و من ٬ به چه سادگی تورا ٬ به نام خودم سند کرده بودم ...