هوای چشمات بوی گند می ده....اوه   ببخشید ٬ هوای گند بوی چشمات رو می ده

دوست دارم خفت کنم تا انقدر صدای قـشنگتو ٬ پرنده ها مفتی مفتی نشنون و کیف کنن..

کاشکی با مشت می زدم تو دهنت تا دندونات بریزه ٬ که من ازشون یه گردنبند درست کنم و بندازم گردنم تا همیشه به یادت باشم.

چی می شد اگه یه بار که داری ماچم می کنی همچین با پیچ گوشتی بکنم تو شکمت تا هر وقت دلت درد گرفت یاد بوسه های من بیفتی..

دوست دارم با تمام وجود وقتی داری حرف می زنی ٬ استفراغ کنم رو صورتـت تا بدونی چقدر حرفات از درون روی من تآثیر می زاره..

می خوام معـتادت کنم تا بفهمی که ٬ تو هرچی باشی بازم

                                                                            دوست دارم....!

گفتم : - اووونقه .. اوونقههههههه ( ترجمه = دکتر نيمه گمشدم کوش؟)

دکتر نامردي نکرد .

لنگامو گرفت و آويزونم کرد و براي اولين بار توي عمرم با کف دست محکم کوبيد روي باسنم .

دردم گرف .

براي اولين بار فهميدم براي پيدا کردن نيمه گمشدم بايد خيلي سختي ها و خيلي ضربه ها رو تحمل کنم .

هنوز که هنوزه جاي اون ضربه کف دستي دکتر روي برآمدگي پشتم مونده .

روزاي اول زندگيم مامان هي مي گف بگو مام مان .

بابا هي مي گف : بگو باب با .

منم که گوشم بدهکار نبود ... هي مي گفتم : اونقههههههه ( با شيش تا ه يعني : چقد شما الکي خوشين .)

کسي منو درک نمي کرد .

شبا مدام از شدت ناراحتي و عدم درک روحي خودمو خراب مي کردم و تموم قسمت پايين تنم مي سوخت .

اونقد بغض توي گلوم بسته بود که تا دو سه سالگي نتونسم حرف بزنم .

اولين کلمه اي که گفتم اين بود :

- کوش؟

آي اين مامان و باباي من مي خنديدند .

آي من حرصم در ميومد و دندون قروچه مي کردم .

اونا هم کم نمي آوردن و هي مي گفتن : بگو کوش؟

به قول شاعر : يکي مي مرد ز درد بي نوايي ..يکي مي گف خانم زردک مي خوايي ؟ ( همون مي خواهي )

من دلم يه گوله آتيش بود و اونا فقط به فکر اين بودن که من مثه يه ميمون نه ... مثه يه طوطي هي واسشون ادا در بيارم تا اونا از ته دل بخندن .

تو تموم چشا دنبالش بودم .

توي بغل هر کي مي رفتم اول توي چشاش نيگا مي کردم .

اونام مي گفتن : چه بچه ناززززي ... چقدر باهوشه ... وووواااااايييي .

چقدر که صورتم رو با روژ لب رنگي نکردن و من دم نزدم .

چقدر يواشکي از باسنم نيشگون گرفتن و من غريبانه گريه کردم و به کسي نگفتم .

چقدر قاقالي لیليامو ازم به زور گرفتن و من هيچي نگفتم .

همه اين بي رحميارو به خاطر پيدا کردن نيمه گمشدم تحمل کردم .

نصف شب که همه خواب بودن من تا صب ستاره ها رو نيگا مي کردم و اشک مي ريختم مامان که بيدار مي شد فک مي کرد باز اسهال شدم و کلي پودر او آر اس مي بست به نافم .

آخه من دردمو به کي مي گفتم .

اون یکی حتی گوشش رو نزدیک دیوارم نمی یاره که نکنه چیزی بشنوه

به ساعتش فحش می ده ٬ که چرا انقدر تنبل شده!

اون یکی دلیلی برای نگاه به ساعتش نداره

فکر می کنه این فاصله رو با چه حسی بنویسه

اون یکی آدرس خونشونو  پست چی هم  نداره

شب تا صبح تو فکر رسیدنه

اون یکی صبح تا شب برای بقیه رسیدنه...

از بس هواسش پرته یادش رفته برای چی زنده است!!!

اون یکی تو فکر مرده هاست..

باباش دوست داره بچش به زندگیش فکر کنه

اون یکی به همه چی فکر می کنه جز زندگیه همون....

موقع خداحافظی لال شده

اون یکی می گه : از اولم اشتباه بود!!!

چه داستانی شده عاشقی با ورژن امروزی.....!

از بدو تولد موفق بودم، وگرنه پام به اين دنيا نميرسيد.

از همون اول كم نياوردم، با ضربه دكتر چنان گريه اي كردم كه فهميد جواب هاي،، هوي است.

هيچ وقت نگذاشتم هيچ چيز شكستم بدهد، پي در پي شير ميخوردم و به درد دلم توجه نميكردم!

اين شد كه وقتي رفتم مدرسه از همه هم سن و سالهاي خودم بلند تر بودم و همه ازم حساب مي بردند.

هيچ وقت درس نخوندم، هر وقت نوبت من شد كه برم پاي تخته زنگ مي خورد. هر صفحه اي از كتاب را كه باز ميگردم جواب سوالي بود كه معلمم از من مي پرسيد.

اين بود كه سال سوم، چهارم دبيرستان كه بودم، معلمم كه من را نابغه مي دانست منو فرستاد المپياد رياضي!!!

تو المپياد مدال طلا بردم! آخه ورق من گم شده بود ويكي از ورقه هاي بي اسم بود منم گفتم اسممو يادم رفت بنويسم!

بدون كنكور وارد دانشگاه شدم هنوز يك ترم نگذشته بود كه توي راهروي دانشگاه يه دسته عينك پيدا كردم، اومدم بشكنمش كه خانمي سراسيمه خودش را به من رسوند و از اين كه دسته عينكش رو پيدا كرده بودم حسابي تشكر كرد و گفت: نيازي به صاف كردنش نيست زحمت نكشيد اين شد كه هر وقت چيزي از زمين بر مي داشتم، يهو جلوم سبز ميشد و از اين كه گمشده اش را پيدا كرده بودم حسابي تشكر ميكرد.

 بعدا توي دانشگاه پيچيد دختر رئيس دانشگاه، عاشق ناجي اش شده، تازه فهميدم كه اون دختر كيه و اون ناجي كيه!

يك روز كه براي روز معلم براي يكي از استادام گل برده بودم يكي از بچه ها دسته گلم رو از پنجره شوت كرد بيرون، منم سرك كشيدم ببينم كجاست كه ديدم افتاده تو بغل اون دختره! خلاصه اين شد ماجري خواستگاري ما و الان هم استاد شمام!

                                             كسي سوالي نداره ؟؟؟؟؟؟؟

     از هرچی آدم نفهمه خوشم میاد ٬ 

چون هرچی بهشون توضیح می دی نمی گن "فهمیدیم"  راستشو می گن....."نفهمیدیم"

اگه همه فهم این آدمای نفهم رو داشتن دیگه هیچ کسی توی زندگیش درجا نمی زد.

بازم همین نفهما هستن که باعث می شن "احمق ها" نمایان بشن  (گرفتی چی می گم؟)

احمقانه ترین کار اینه که تظاهر به فهمیدن کنی...

                       حالم از هرچی این تیـپـیه بهم می خوره.!!!

بعد فکر می کنم اگه دلم بخواد و دستم نخواد اون وقت چه خاکی باید به سرم بریزم؟؟!!پ

با کمن فشار به کله ی نازنین به این نتیجه میرسم که چرا بعضی ها بهم می گن دیوونه..

بابا آدم آسایش می خواد ٬ چرا انقدر مزاحم میشید...

تا میخوای بخوابی تلفن باهات کار داره

تا دوست داری یکم تنهایی با خودت حال کنی و یکم بری تو خاطرات بعد برینی به بعضی ها به یه سری دیگه فحش بدی... میبینی مادر محترم خونرو کرده کاروان سرا...

قربون این فک و فامیل با محبت برم که همیشه مارو تنها نمی زارن و هر هفته خونمون میان.

اگه فقط خودشون میومدن یه چیزی این طوله سگاشونم میارن دنبال خودشون واااااااااااااااااااااای

تا وقتی بچه بودن از جیغ و دادشون احساس کودک آزاریم گل می کرد بعدشم که جیغ زدنشون تبدیل شد به لاس زدن احساس شرمندگی از پدر مادرشون در من بیداد می کرد..

زندگی شده بود رفتن بیرون با فک و فامیل .. بیچاره سگم که از تُن صدای این جانوران بدجوری کم آورده بود... زوزه کشیدنم یادش رفته بود

خدار و شکر که بزرگ شدن خدارو شکر......!!!!!!

پزشک خانوادگیمون انقدر احمق بود که نفهمید غذا نخوردن من دلیل علمی نداره..

باز مردک بی شعور برام قرص اشتها زائی نوشت!

دیگه از این همه حماقت خسته شدم و داد زدم:

اگه زنت قهر کنه بره اون موقع بازم قرص اشتها زا به خورد خودت می دی؟

بابام یه نگاهی بهم کرد....

دکتر یه نیش خندی زد.....

مادرم لبشو جوئید......

خواهرم ذوق کرده بود....

هوای چشمام دَم کرده بود....

                                 که یه دفعه گوشیم زنگ زد!!!!

رو گوشیم نوشته: " همون "

حالا من موندمو    نگاه بابا

دکتر بی جنبه

مادر غیرتی

خواهر فضول

و چشمهایی که می خندد...

یادش بخیر..

نمي دونم اون كدوم گروه خوني بود كه به همه مي داد و كسي نبود كه بهش بده ، جز خودش. ولي خيلي شبيه .

 به عنوان اولين سوال اگه حرفي مونده بفرمائيد ....

 خودت را كه ببندي به گلوله ، كم كم به نظرت مي رسه كه چشماش بايد مژه هاي بلندي داشته باشه.

 اينجا يك تيمارستان است ،

 با سياهي لشكري كه سفيد پوشيده اند .

 لكه ننگ يك پيمانه .... قتل من به دست خودم خودكشي محسوب مي شود .

 انگار همين ديروز بود كه چخوف به من گفت ، وقتي دست ت را مي بري طرف دماغت ، يا بايد بخاراني اش ، يا بايد ببريش توي دماغت .

 نفس باد صبا بالا نمي آيد ، شوك الكتريكي..... بيشتر .....

استفراغ هم براي خودش دنيايي دارد ، درست مثل اسهال .

نمی دونم تو بچگیم

چه شیری بهم دادن

که تا ۱۸ سالگی

                دهنم بو می داد!!

می اندیشم که گناه تکرار تجربه هاست و شیطان از دریچه ی صدفی پوسیده سَرک کشید و گفت:

خداوند اداره ی جهان را به انسان سپرده...!!

بی تو مهتاب شبی ٬ از خواب پریدم!

نمی دونم چِـم شده بود...

احساس کردم یکی از تو کلم داره دَر می زنه...

مغزم تو دریای مزخرفاتِ دوست داشتن داشت غرق می شد!

نمی دونم کدوم احـمقی این کلمه رو بار اول گفته

                                              هر کی بوده خـودشم پشـیمونه.

آدم از بی کسی دل به حـوا بست..

حـوا فقط برای بی کسی آدم آفریده شده بود؟؟؟

چه داستان مسخره ای!

آدم اگه آدم بود ،

خودشو "جمع" می کرد تو بی کسی هاش ، تا کسی اونو از خوشی هاش " کم"

 نکنه.

چه معادله ی بی جوابـیه این دوست داشتن!!.

ولی چه می شه کرد...

بی خیال شـو از همه ی اَراجـیفم ... بزن زیر آواز تا قدِ دوست داشتـنت بلند بشه...

بی تو مهتاب شبی از آن کوچه کی گذشتم که این بار دومم باشه .!!!